Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010

ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ..

Προφανώς και όλα γίνονται για κάποιο λόγο ...ή δεν γίνονται!

Είναι φορές που θέλω να εξηγήσω πράγματα ,να δικαιολογήσω καταστάσεις ,να ερμηνεύσω ανθρώπινες συμπεριφορές ,να κατασταλάξω αν αυτό που έκανα ήταν σωστό ,αν έπρεπε κτλ κτλ.. Είναι ένας κυκεώνας σκέψεων που δεν θα έχει ποτέ τέλος.

...

Ξέρεις ,πάντα ήθελα να ζω το απόλυτο ,χωρίς μετριότητες ,να απαλλάσσομαι απο κόμπλεξ και ανασφάλειες ,να κλείνω τα αυτιά μου σε κριτικές .Στιγμές τα κατάφερνα ,φορές όχι..

Έτσι και με εσένα ,αυτό που ένιωθα (νιώθω; δεν ξέρω.. ) ήθελα να το αισθάνομαι στο απόλυτο ,να με παρασέρνει στα όποια λάθη έκανα ,να μην βάζω την λογική μέσα στο παιχνίδι του μυαλού ...θα μου πεις ,τι κατάφερα; Να σε έχω και να σε χάσω χωρίς να το θέλω ,χωρίς να μπορώ να το διαχειριστώ και χωρίς να μπορώ να το ξεπεράσω ..

Ήταν το αγαπημένο μου moto με σένα και στο επαναλάμβανα συχνά ...για κάποιο λόγο γίνονται όλα .Δεν ξέρω αν η μοίρα επέλεξε να σε συναντήσω στον δρόμο μου ,δεν γνωρίζω αν η τύχη τα έφερε έτσι ώστε να σε ζήσω για ένα χρόνο και να γίνεις το πιο σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητας μου ,αλλά όπως και να χει για κάποιο λόγο θα άξιζε όλο αυτό.

Φίλοι ,μου λένε πως η παρουσία σου μου έδωσε νόημα στην ζωή .

Δεν ξέρω ,είναι τόσο ασφυκτικά γεμάτο σκέψεις το μυαλό ,που κατέφυγα σε μια άχαρη σελίδα να σου γράφω κείμενα που ξέρω πως ποτέ δεν θα τύχει να διαβάσεις.

Άραγε κατάλαβες ποτέ σε τι βαθμό νιώθω τα πάντα μου ,δικά σου; Μάλλον όχι ...μπορεί και ναι ,αλλά να μην ήσουν σε θέση να τα δεχτείς...

Πήγα να πέσω για ύπνο και σε είχα ξεχάσει για κάποια λεπτά ...έκλεισα τα μάτια μου αλλά εμφανίστηκες πάλι μπροστά μου και χιλιόμετρα μακριά μου..

Είναι πολύ άδικο; Δεν ξέρω ,ίσως να ναι και έτσι όπως έπρεπε απο την αρχή. Δεν γνωρίζω αν η ζωή καθορίζεται απο την ίδια ή απο τις πράξεις μας. Μάλλον το πρώτο ,ώστε να δικαιολογείται και το ...για κάποιο λόγο!

Και δεν ξέρω ,αλλά πιστεύω πως ...για κάποιο λόγο θα ξαναενωθούν οι δρόμοι μας και για κάποιο λόγο δεν θα μπορέσουμε ποτέ να είμαστε μαζί. Ξέρεις έναν τέτοιο έρωτα ήθελα πάντα να βιώσω ,σαν αυτούς που εμφανίζονται στις σειρές, ανέφικτο και αδιέξοδο.. όπως με την σειρά που παρομοιάσαμε όλο μας το story ..

Σε θέλω τόσο πολύ ,που δεν θέλω να σε ξαναζήσω ...μου είσαι τόσο απαραίτητη για να ξυπνάω χαρούμενος και μου είναι τόσο αναγκαία η απουσία σου για να ζω ήρεμος.

Προσπάθησα τις τελευταίες ημέρες να φτιάξω την διάθεση μου ,ώστε να προχωρήσω ...αλλά αν το κάνω ,θα σε ξεχάσω και δεν το θέλω .Έχεις γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου και δεν μπορώ να ζω χωρίς την σκέψη σου. Δεν θέλω να σε αφήσω απο το μυαλό μου ,γιατί τότε θα νιώθω μισός ,δεν θέλω να σε αγνοήσω σαν σκέψη γιατί θα χάσω ό,τι πιο αληθινό έζησα .Και ας μου βγήκες περισσότερο ψεύτικη αποσο σε φανταζόμουν και ας μου βγήκες περισσότερο αδιάφορη αποσο πίστευα ..

Τώρα θα μοιράζεσαι ένα κρεβάτι με κάποιον άλλον ,αλλά για κάποιο λόγο πιστεύω πως πριν πέσεις για ύπνο θα περάσω απο το μυαλό σου και θα ξέρεις ότι θα μαι δίπλα σου για να σε προστατεύω ,ξέρεις πως πάντα θα σε προσέχω με τον τρόπο μου ενώ στην ουσία ποτέ δεν πρόκειται να με αφήσω να σου ξαναμιλήσω ..


...

Για κάποιο λόγο ,σε κάποια φάση θα προχωρήσω ...σωστά;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου