ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ ...ΤΙ ΑΝΟΥΣΙΑ ΛΕΞΗ!

Απο μικρός είχα κάποια κολλήματα με κάποια must που πρέπει να γίνονται πράξεις ή λόγια κατά την διάρκεια ενός ερωτικού πάθους ,μιας σχέσης ή οτιδήποτε άλλο εμπλέκει δύο ανθρώπους σε κάτι περισσότερο απο φιλική σχέση..

Μέσα σε αυτά είναι και η μαγική λέξη σε αγαπάω ,όπου υποδηλώνει έναν συνδυασμό αληθινών και αγνών συναισθημάτων προς το άτομο που του το λέμε. Μάλιστα πολλοί μπαίνουν και στην διαδικασία να προσπαθούν να δώσουν εξήγηση γιατί το κοφτό "σ'αγαπώ" είναι πιο απρόσωπο και ψυχρό απο το γεμάτο πάθος και αλήθεια "σε αγαπάω". Ξέρετε πως τα μεταφράζω όλα αυτά; Λεπτομέρειες για να εμπλουτίσεις μια ουσία που δεν χρειάζεται να την στολίσεις ούτε με λέξεις ,ούτε με τίποτα. Γιατί αν υπάρχει κάτι και το νιώθεις πραγματικά μέσα σου ,τότε με κάποιον τρόπο θα μεταδωθεί και στο άλλο πρόσωπο.

Για αυτό και πάντα προσπαθούσα να την αποφεύγω αυτήν την λέξη. Νιώθω εκτεθειμένος με μια λέξη που στην τελική δεν ξέρω και αν την πιστεύω γιατί πολύ απλά έχω βάλει στην διαδικασία τον εαυτό μου να έχει αποφανθεί πως δεν αντιπροσωπεύει τα συναισθήματα μου. Όσο έντονα κι αν είναι ,όσο παρθένα ...

Δηλαδή τι; Με αυτήν την λέξη ,το άλλο άτομο παίρνει το πάσο και ξαφνικά στα μάτια του μεταμορφώνεσαι σε κάτι ιδεατό; Για ποιο λόγο να είμαστε υποχείρια μιας λέξης ;Έχεις σκεφτεί όταν λες αυτή την ατάκα ,αν την συλλαβίζεις επειδή όντως την θες ή επειδή έτσι σε έχουν μάθει;

Και στην τελικά για ποιο λόγο να την πω ,απο την στιγμή που ξεφτιλίζεται στα χείλη του καθένα και δεν εκτιμάται σε αυτούς που την αποδίδεις;

ΑΝ όντως είναι τόσο παρθένα λέξη ,πρέπει να είσαι και ρομαντικός απέναντι της και να μην την λες για να πετύχεις έναν σκοπό. Καλύτερα ,αν είναι έτσι ,μην την πεις καθόλου. Πλέον την λέμε για να κάνουμε ένα κρεβάτι ,για να βάλουμε ρομάντζο σε σχέσεις ρουτίνας ή ακόμη και σε σχέσεις που δεν υπήρξαν ποτέ μόνο και μόνο για να αισθανόμαστε καλά με τους εαυτούς μας.

...

Δεν στην είχα πει ,σου είχα ξεκαθαρίσει εξαρχής ότι δεν τα πάω καλά με αυτήν την ατάκα. Σου είχα δηλώσει πως δεν νιώθω υπόχρεος να την πω ,μιας και αν νιώθω κάτι θα φανεί απο τις πράξεις και όχι απο τα λόγια. Τα λόγια τα λες εύκολα,τις πράξεις όμως όχι και τόσο. Κι όμως με τον τρόπο σου με ανάγκασες να στην πω ,γιατί έτσι -όπως μου είχες πει- θα ήξερες τι σου γίνεται ,θα ήξερες ότι νιώθω πραγματικά αισθήματα για σένα. Και στην είπα εκείνη την μέρα στο αμάξι ,παίζοντας το μεθυσμένος για να βγάλω απο πάνω μου το άγχος και την ανασφάλεια που με γέμιζε μια τέτοια λέξη. Την είπα αλλά φοβόμουν ότι θα εκτεθώ απέναντι σου ,ότι θα προδοθώ ,αλλά σε αγαπούσα υπερβολικά πολύ και ένιωθα πως μπορούσα να κάνω ό,τι θες. Και μου ξαναζήτησες να το επαναλάβω και στο είπα όσες φορές μπορούσα εκείνο το βράδυ ...θυμάσαι; Δε νομίζω ,ακολούθησαν πολύ χειρότερα βράδια..

Όπως εκείνο που ήταν η σειρά σου να μου πεις το "σε αγαπάω" ...η απόλυτη στιγμή που ένιωσα απόλυτα προδομένος ...λίγα λεπτά πριν μου είχες δηλώσει πως είχες πάει με άλλον ,όσο καιρό πίστευα πως ζούσαμε κάτι αληθινό ...και μόλις αυτήν την ατάκα απο τα χείλη σου πόνεσα όσο τίποτε άλλο ,γιατί κατάλαβα και εσύ που υποτίθεται εκτιμούσες αυτήν την λέξη ,σε πόσο μεγάλη υπόληψη την είχες...

Έτσι αγαπάς ;Πηγαίνεις με άλλον και αγαπάς αυτόν που όλα γίνονται εν αγνοία του; Τόσο πολύ με αγαπούσες και με σεβόσουνα; Τόσο πολύ με εκτιμούσες που με κορόιδευες πίσω απο την πλάτη μου τόσο καιρό;

Εκτέθηκα όπως σου είχα πει που σου πα αυτήν την ατάκα ,πόνεσα που μου την είπες και εσύ ,στεναχωρήθηκα απο το πόσο άσχημα μπορούν να σου συμπεριφερθούν άτομα που έχεις ψηλά στο κεφάλι σου...

Για αυτό δεν θα την ξαναχρησημοποιήσω αυτήν την ατάκα ,γιατί είδα πόσο άσχημα μπορεί να βιαστεί στα χείλη των ανθρώπων ...

Αλλά τι έχουμε πει; Όλα για κάποιο λόγο δεν γίνονται...; Όλα...

ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΕΓΩΙΣΜΟΙ

Έχουν περάσει λίγες ώρες που μόλις έχω συνειδητοποιήσει ότι επι 1 χρόνο και κάτι ψιλά είχα πείσει τον εαυτό μου πως βίωνα τον πραγματικό και -αυτό που λέμε- μοναδικό έρωτα της ζωής μου. Και η αλήθεια είναι πως υπάρχει μεγάλη δυσκολία να αντιληφθείς κάτι τέτοιο και να βρεις τα κότσια να το παραδεχτείς. Όχι στους άλλους ,αλλά πιο πολύ στον ίδιο σου τον εαυτό.

Είχα πέσει σε έναν συναισθηματικό ψυχαναγκασμό ότι όλα όσα έψαχνα ,όλα όσα με γέμιζαν σαν άνθρωπο τα είχα βρει στην μορφή της. Και η αλήθεια είναι πως μέσα σε αυτόν τον βούρκο ψευδαίσθησης ένιωθα πολύ ωραία. Αν μη τι άλλο είναι ένα άκρως λυτρωτικό συναίσθημα πως επιτέλους βρήκες το ιδεατό σου ή αν το θες και πιο ρομαντικά ,το άλλο σου μισό..

Χαίρεσαι ,ζεις έντονα ,ο καιρός περνάει και μετά απο κάποιο διάστημα αναγκάζεσαι να παραδεχτείς πως τελικά έπεσες έξω ,πως τελικά το αληθινό έχει διαφορά απο αυτό που θες εσύ να πιστεύεις για παρθένο και δικό σου. Και είναι πολύ άσχημο ,γιατί έρχεσαι σε κόντρα με την λογική και το συναίσθημα και ενώ ξέρεις πως η λογική ΠΡΕΠΕΙ να επικρατήσει ,ΘΕΣ το συναίσθημα να σε καθοδηγήσει.

Τι κάνει ένα άτομο ξεχωριστό στην ζωή σου εκτός απο την οικογένεια;

Πως καταλαβαίνεις ότι βρήκες τον πραγματικό σου έρωτα;

Ποτέ δεν ήμουν της άποψης ότι ο πραγματικός έρωτας δημιουργείται. Εγώ ήξερα ή μάλλον ήθελα να πιστεύω πως το αληθινό συναίσθημα το βιώνεις απο το πρώτο βλέμμα ,απο την πρώτη στιγμή.

Και η πλάκα είναι πως ήξερα ότι αυτό που βιώνω δεν ήταν το πραγματικό ,αυτό που θα με παρέσερνε στον διάβα του ,η γυναίκα που θα με αγαπούσε πραγματικά.

Ίσως και να ισχύει βέβαια αυτό που λένε ,πως σε έναν έρωτα πάντα ο ένας αγαπάει λιγότερο τον άλλον... δεν έχει νόημα για ποιο λόγο γίνεται ,απλά συμβαίνει.

Έτσι λοιπόν ,το είχα σαν σκέψη μέσα μου πως δεν είναι ο πραγματικός έρωτας αυτό που ζω .Το ήξερα και δεν ήθελα να το πιστέψω... Γιατί; Ανασφάλεια ,εγωισμός ,επιβεβαίωση ..όπως θες πες το. Απλά έκανα τα στραβά μάτια και συνέχιζα..

Και φτάσαμε στο σήμερα χωρίς να έχω αντιληφθεί πόσο γρήγορα πέρασε 1 χρόνος ,χωρίς να έχω βιώσει αυτό που περίμενα ,χωρίς η καρδιά μου να βρει το άλλο της μισό... Έχοντας απογοητευτεί για τις γυναίκες στην σημερινή εποχή (χωρίς αυτό να σημαίνει πως κρύβω μέσα μου τάσεις μισογυνισμού... ) ,έχοντας απορήσει με τον ίδιο μου τον εαυτό ,έχοντας στεναχωρηθεί που δεν βρήκα τελικά τον έρωτα της ζωής μου...

Και η πλάκα ξέρεις ποια είναι; Πως οι μεγαλύτεροι λένε πως μετά απο λίγο καιρό θα ερωτευτώ και θα ξαναερωτευτώ ...Εγώ όμως γιατί δεν τους πιστεύω;

Βρίσκομαι σε ένα σημείο ή μάλλον έχω φτάσει το εγώ μου σε ένα σημείο να αυτοεπιβάλλει πράγματα και να εξορίζει πρόσωπα και καταστάσεις που το κατακερματίζουν και το ταξιδεύουν σε υπαρξιακές και άκρως ματαιόδοξες αναζητήσεις. Είναι αυτό που λέμε ,πως είμαι στο αρχικό στάδιο να τα βρω με τον εαυτό μου ,να ψάξω αυτά που πραγματικά θέλω ,να απορρίψω αυτά που με στεναχώρουν όσο αναγκαία κι αν μου είναι ,να μην συμβιβάζομαι με βολικές καταστάσεις...

Σε βγάζω απο το μυαλό μου ,γιατί δεν είσαι αυτό που πίστευα ,γιατί δεν υπήρξες αυτό που ονειρευόμουνα ,γιατί δεν αισθάνθηκες αυτά που με περίμενα ...και η ουσία είναι πως ποτέ δεν σου ζήτησα κάτι απο όλα αυτά ,απλά περίμενα να συμβούν γιατί έτσι συμβαίνει στους πραγματικούς έρωτες.

Για αυτό και σε κυνηγώ στο μυαλό μου να σε διώξω ,γιατί σκέφτομαι αυτό που αρχικά πίστευα και όχι αυτό που με ξεφτυλίζει-μειώνει-αλλοτροιώνει ...

Αλλά κάτι μέσα μου ,μου λέει πως εσύ είσαι ο πραγματικός έρωτας της ζωής μου ,εσένα ερωτεύτηκα όσο τίποτα μέσα μου και εσύ με σημάδεψες ...είναι αυτό το κομμάτι της καρδιάς μου που πάντα θα σε αγαπάει (με τον τρόπο που εσένα δεν θα φοβίζει και αγχώνει) αλλά θα το κρατάω στον πάτο σαν κατακάθι ώστε ποτέ να μην ξαναβγεί στην επιφάνεια...

Σε αγαπάω ...τι ανούσια λέξη!