Είναι κάποιες φορές που ένα βράδυ πρέπει να κλείσει μελαγχολικά ..όταν κάποιες σκέψεις αποτελούν μοναδική λύση για να ξυπνήσεις αύριο ..όταν η θύμιση ενός ατόμου είναι μοιραίο αναπόφευκτο.
Κάπως έτσι νιώθω και εγώ τώρα ..προσπάθησα να την ξεχάσω ή μάλλον να περιορίσω τις σκέψεις μου γύρω απο το άτομο της.
Τελικά τι θέλουμε; Τι ψάχνουμε; Μήπως το ιδανικό εξαρτάται απο αυτό που δεν μπορούμε να έχουμε;
Η αλήθεια βρίσκεται κάπου εκεί ..την ξαναθυμάμαι ,την ξαναθέλω ..άδικο!
Με έχει περιορίσει στις καθημερινές της σκέψεις ή πολύ απλά μπορεί και να αποτελώ τυχαίο λόγο για να απασχολήσω κάποια δευτερόλεπτα το μυαλό της.
Κάποιοι λένε να διεκδικείς αυτό που θες ..να το διεκδικείς και να δεις μέχρι που μπορείς να φτάσεις.. γιατί όμως να διεκδικήσεις κάτι που έχει επιλέξει να είναι αλλού;
Όχι ,όχι ..δεν έχει να κάνει με εγωισμό ..έχει να κάνει με την αξιοπρέπεια..
Αξίζει να την ρίχνουμε στο ..κάπου; Αξίζει να πολεμάμε για κάτι που μπορεί να μην είχαμε και ποτέ; Και πως ξέρουμε αν το είχαμε;
Σε σκέφτομαι ακόμα ..δεν είσαι το άτομο που θα ήθελα να μοιραστώ στιγμές μαζί του ,αλλά είσαι το πλέον ακατάλληλο άτομο που με κάνει χαρούμενο.
Έμαθα πριν λίγο ότι βρίσκεσαι κάπου με άλλον ..ε και; Πως πρέπει να αντιδράσω; Πως θα έπρεπε;
